မင္းမသိေလေသာ

မင္းမသိေလေသာ
      ~~~~~~~❀ ~~~~~~~~
   ျပည္ၿမိဳ႕ရဲ႕ ကမ္းနားလမ္းတစ္ခုက ထိုင္ခံုေပၚ ကုန္ခါနီးစီးကရက္တစ္ခုကို ခပ္ျပင္းျပင္းရွိဳက္ထုတ္ရင္း မီးခိုးေငြ႔ေတြကို အဓိပၸါယ္မဲ့ ၾကည့္ေနမိတယ္ ခပ္ျဖဴးျဖဴးတိုက္လိုက္တဲ့ ေလတစ္စုေၾကာင့္ မီးခိုးေငြ႔တို႔ ေ၀းရာလြင့္သြားၾကတယ္။
လြင့္ေမ်ာေနၾကေသာ မီးခိုးေငြ႔ေတြနဲ႔အတူ ကြၽန္ေတာ့ရဲ႕ အေတြးေတြသည္လည္း တစ္စနဲ႔ တစ္စ လြင့္ပ်ံလာခဲ့ေတာ့သည္..........။
        `ငါတို႔ အရင္လို သူငယ္ခ်င္းအျဖစ္ပဲေနၾကရေအာင္ေနာ္´
         ကြၽန္ေတာ္စြဲလမ္းမိတဲ့ သူမရဲႏႈတ္ခမ္းထက္ကစကားတစ္ခ်ိဳ႕. ။     စကားေတာင္မဆံုးေသးပါဘူး ဘယ္ရင္အံုက တဆစ္ဆစ္နဲ႔.။နားၾကားမွားမိေလျခင္းလား.။ မဟုတ္ပါ။ ေနာက္တစ္ခါထပ္ေျပာျပတယ္။ ဘာလို႔လဲ ဆိုေသာ စကားမွအပ မည္သည့္စကားတစ္ခြန္းမွ ႏႈတ္ခမ္းထက္ေနရာမယူရဲၾကေတာ့......။
           စိတ္ေတြဂေယာက္ဂယက္နဲ႔ ဟိုဟိုဒီဒီေလွ်ာက္ေတြးေနရင္း သူမရဲ႕ မ်က္၀န္းတစ္စံုက ကြၽန္ေတာ့္ အေတြးေတြထက္ေနရာယူၾကရင္း ပါးထက္ကတလိမ့္လိမ့္စီးလာတဲ့ မ်က္ရည္ကိုေတာင္ သတိမျပဳမိေတာ့။
         သူမ မွန္ပါတယ္။
ကြၽန္ေတာ္ဆိုတာက ကဗ်ာနဲ႔သီခ်င္းကလြဲရင္ ဘယ္အရာမွအေရးမထားတတ္ေသာလူ။
သူမအတြက္ လက္ေတြ႔ဘ၀ဆိုတာ ဘယ္ခါမွဖန္တီးေပးဖို႔ မလြယ္ကူခဲ့တဲ့လူ။ အဲ့လိုလူတစ္ေယာက္အေနနဲ႔ ဒီေန႔ရဲ႕ ရလာဒ္က ထိုက္တန္ခဲ့ပါတယ္။ သို႔ေသာ္ ရင္တစ္ခုလံုး နင့္ေနေအာင္ ဒဏ္ရာဆုေတြပိုက္ယူခဲ့ရတယ္။
             အခ်စ္ဆိုတာဘာလဲ?
ဒီေမးခြန္းတစ္ခုအတြက္ ကဗ်ာဆရာေတြ သီခ်င္းေရးဆရာေတြ အမ်ိဳးမ်ိဳးေရးဖြဲ႔ၾကခဲ့တယ္။ဒီေတာ့ ကြၽန္ေတာ့္လိုလူတစ္ေယာက္အေနနဲ႔ေရာ အခ်စ္ဆိုတာ ဘယ္လိုအဓိပၸါယ္ဖြင့္ရမလဲ။ ဘာရယ္ေတာ့ေသခ်ာမသိခဲ့ဘူး။ ရင္တစ္ခုလံုး ေႂကြက်မတတ္ျဖစ္သြားခဲ့တာေတာ့ ပါးထက္ကမ်က္ရည္က အသိအမွတ္ျပဳေပးတယ္။
               ႐ုတ္တစ္ရက္ တစ္ခ်က္ေမြ႔တဲ့ေလေပြေၾကာင့္ ေတြးလက္စအေတြးစေတြ ေပ်ာက္ကြယ္ခဲ့ရတယ္။ ရလိုက္တဲ့အနံ႔တစ္ခုေၾကာင့္ ေလလာရာေမွ်ာ္ၾကည့္မိရင္း အနီေရာင္ေသြးနဲ႔ ႏွင္းဆီရံုတစ္ခု။
                   အို ႏွင္းဆီရယ္......
မင္းရဲ႕အေရာင္အေသြးေတြ အရမ္းလွေနပါ့လား
       ဒါေပမယ့္ကြာ မင္းရဲ႕အလွက ငါ့ခ်စ္သူထက္မသာႏိုင္ဘူး...........
                     အိုႏွင္းဆီရယ္.......
မင္းရဲ႕ရနံ႔သင္းေတြ အရမ္းေမႊးပါလား
         ဒါေပမယ့္ကြာ ငါ့ခ်စ္သူပါးက သနပ္ခါးထက္ ငါ့ကိုမစြဲလမ္းေစတာ အမွန္ပဲ.......
                      အိုႏွင္းဆီရယ္...... 
မင္းရဲ႕အကိုင္းမွာ အဆိပ္ဆူးေတြအျပည့္ပါလား..
          ငါ့ခ်စ္သူမွာလည္း မင္းလို ခူးသူဆူးေစတဲ့
မာန ဆိုတာလားေတာ့မသိဘူး အဆိပ္တက္တဲ့ အရာတစ္ခုရိွတယ္.......။
                           အို ႏွင္းဆီရယ္....
မင္းကိုသာ ငါေငးၾကည့္ခြင့္ ခူးဆြတ္ခြင့္ရိွတာပါ...
             ငါ့ခ်စ္သူကိုေတာ့ ေငးၾကည့္ခြင့္ေတာင္ မရိွႏိုင္ေတာ့ဘူးေလ.......။
                တဖြဖြေရရြတ္ေနမိတဲ့ ႏႈတ္ခမ္းတစ္စံုကို အသာရပ္ပီး သူမမသိေလေသာ ကြၽန္ေတာ့ရဲ႕ အခ်စ္ေတြအတြက္ ႐ူးသြပ္ျခင္းတစ္ခုေလလားဟု ေတြးမိေနခဲ့တယ္။
              သူမသိပါေလစ.....
ကြၽန္ေတာ္သူ႔ကို အရမ္းခ်စ္တယ္ဆိုတာ....
              သူမသိပါေလစ...... ...
သူမနဲ႔ ဖုန္းမေျပာျဖစ္တဲ့ေန႔ေတြဆို သီခ်င္းေတြအက်ယ္ႀကီး ေအာ္ဟစ္ဆိုေနခဲ့မိတာေတြ
                သူမသိပါေလစ........
လူခ်င္းမေတြ႔ျဖစ္တဲ့အခါ အျမဲတမ္းၾကည့္ျဖစ္တဲ့ သူမရဲ႕ဓာတ္ပံုေလးေပၚမွာ ကြၽန္ေတာ့္ႏႈတ္ခမ္းေတြ ေမွးအိပ္ခဲ့ၾကတယ္ဆိုတာ.....
                 သူမသိပါေလစ......
စိတ္ဆိုးေနတဲ့အခ်ိန္ေတြမွာေတာင္ သူမ အတြက္ ႀကိဳးစားပီးျပံဳးေနခဲ့ရတာေတြ.........
               သူမ သိပါေလစ............
လမ္းခြဲၾကမယ္ဆိုတဲ့စကားကို ေသမေလာက္ေၾကာက္ခဲ့ရတဲ့ ကြၽန္ေတာ့္အျဖစ္ေတြ..........။

                လြင့္ေနေသာအေတြးတို႔ကို စုစည္း၍ ထိုင္ခံုထက္မွ အိမ္ျပန္ရန္ ထမိေသာခဏ။
နားထဲေရာက္လာလာေသာ အသံတစ္ခုေၾကာင့္ အလိုလိုမ်က္ရည္က်လာခဲ့တယ္၊။
        အနီးနားအိမ္တစ္ခုမွဖြင့္ထားေသာ.....
၀နရဲ႕ `နင္မရိွေတာ့ရင္´ဆိုတဲ့သီခ်င္း.......
အရမ္းႀကိဳက္တဲ့ သီခ်င္းျဖစ္တာေၾကာင့္ စာသားေတြအလြတ္ရေနခဲ့တယ္။ သီခ်င္းသံကို ခပ္ဖြဖြလိုက္ဆိုရင္း အိမ္ျပန္တဲ့ ေျခလွမ္းတို႔က အသက္မဲ့စြာ.......။
                   ... ........ဇရပ္ပ်က္..........

Posted by .ေဇာ္ရဲ { N.P.T }